In mijn land worden boeren gedwongen hun akkers op te geven om plaats te maken voor biobrandstofplantages. Gevaarlijk, want lokale bewoners zijn hierdoor niet langer in staat om voedsel te produceren voor hun gezin. Daarom kwam ik afgelopen jaar met de bewoners in actie.
Begin dit jaar organiseerde ik samen met mijn collega’s een grootschalige actie tegen het Italiaanse biobrandstofbedrijf KJEL. Uiteindelijk slaagden we erin het project permanent tegen te houden. Ruim 20.000 mensen kunnen nu in het gebied blijven wonen. Een grote overwinning!
Een persoonlijk hoogtepunt van 2011 was mijn bezoek aan Brussel. Deze zomer werd ik door het Europees Parlement uitgenodigd om te komen spreken over mijn werk. Campagnevoerders, beleidsmakers en journalisten luisterden hoe ik vertelde over de desastreuze impact van biobrandstofproductie. Geweldig dat er op dit niveau geluisterd wordt.
Op de Internationale Dag van de Mensenrechten organiseerde ik samen met mijn collega’s een protestmars waar 1500 mensen aan deelnamen. We riepen de overheid op de wetten rond de toewijzing en het gebruik van land aan te scherpen. Zodat landjepik en hongersnood in de toekomst kunnen worden voorkomen.
Ook komend jaar zal ik blijven vechten tegen de achterliggende oorzaken van voedseltekorten. In februari 2012 zal de Keniaanse grondwet worden gewijzigd ten gunste van kwetsbare mensen op het platteland. Ik zal er alles aan doen dat de wet ook daadwerkelijk wordt nageleefd. Want alleen dan kunnen bewoners de voedselreserves opbouwen die zo hard nodig zijn!
