In Marange, in het oosten van Zimbabwe worden 4000 families gedwongen om te verhuizen naar een verderop gelegen gebied. Mijnbouwbedrijven en de Zimbabwaanse overheid willen ruimte vrijmaken voor industriële diamantwinning.
Gedwongen te verhuizen
Volgens Niza’s partner ZELA (Zimbabwe Environmental Law Association) hebben inmiddels 400 families hun biezen moeten pakken om 80 kilometer verderop te gaan wonen wordt genoemd. Volgens ZELA waren de families vooraf niet geinformeerd door de mijnbouwbedrijven of de lokale autoriteiten en hebben ze nauwelijks compensatie ontvangen.
Veronica Zano, juridisch medewerker bij ZELA:
Opeens stonden de trucks klaar in de dorpen en werden de families gesommeerd om in te stappen om naar een ander gebied te worden verhuisd
Te weinig landbouwgrond
De families klagen dat ze in hun nieuwe omgeving moeite hebben om een bestaan op te bouwen. De stukken grond die elke familie heeft toegewezen gekregen zijn van slechte kwaliteit en te klein van omvang om er voldoende voedsel op te verbouwen. Bovendien is het eenmalige bedrag van 1000 dollar als schadevergoeding een schijntje, nu de families niet langer aanspraak kunnen maken op ‘commual’ land en zich gedwongen zien voedsel te kopen in plaats van zelf te verbouwen.
Veronica Zano
De Zimbabwaanse grondwet erkent geen politieke, economische of sociale rechten. Wij pleiten al langer voor het opnemen van deze rechten in de grondwet voor families die worden gedwongen te verhuizen als gevolg van mijnbouwactiviteiten, zoals het recht op voldoende compensatie.
Voorlichting over rechten
In samenwerking met Niza/ActionAid probeert ZELA zo goed mogelijk de families voor te lichten over hun rechten inzake deze gedwongen verhuizingen. Zo geeft ZELA vrijblijvend juridisch advies en staat het de getroffen families bij in de onderhandelingen met het mijnbouwbedrijf. Ook heeft ZELA namens de getroffen families getracht de verhuizingen te stoppen, maar zonder resultaat. De verhuizingen gaan vooralsnog gewoon door. Wel heeft de publieke druk van ZELA er toe geleid dat de mijnbouwbedrijven en de lokale autoriteiten nu meer informatie geven over hun plannen omtrent de verhuizingen.