In mijn vorige update vertelde ik over de diamantvelden in Marange, Zimbabwe. In dit gebied worden bewoners letterlijk aan de kant geveegd door mijnbouwbedrijven. Onlangs zijn 700 gezinnen van de ene op de andere dag van hun land gezet. Mijn collega Melanie vertelt hoe de bewoners na deze ingrijpende gebeurtenis de draad langzaam proberen op te pakken.
De situatie in Marange is schrijnend. Honderden gezinnen zijn gedwongen verhuisd en wonen nu kilometers verderop in te kleine huizen.Mensen die voorheen een eigen zaak bezaten, hebben al wel compensatie ontvangen. Maar veel bewoners wachten echter nog op een eerlijke vergoeding. Ik werp me op als mediator in de discussie tussen de getroffen gezinnen en bedrijven. Ratidzaj Munjoma en haar gezin hadden een eigen veeboerderij:
Mijn familie vecht nu voor compensatie. We leven de hele dag in onzekerheid en hebben geen idee wat er nu met ons gaat gebeuren.
Ik heb de hulp van mijn collega Melanie Chiponda ingeschakeld. Zijis één van de weinige mensen die toegang heeft tot de gemeenschap. Samen met bewoners, waaronder Ratidzaj, zet ze projecten op om werk en inkomen te creëren. Gezinnen komen zelf met initiatieven op het gebied van land- en tuinbouw. Melanie ondersteunt met workshops in duurzame landbouw.
Ik kom zelf uit dit gebied en weet wat er nodig is om ondanks het droge klimaat voedsel te kunnen verbouwen.
Met kleinschalige landbouw, bijenteelt en het houden van varkens kunnen de bewoners hun leven weer invulling gaan geven. Inmiddels zijn honderd mensen van start gegaan. Wij zijn enorm benieuwd hoe deze projecten verder verlopen. Ik houd je graag op de hoogte!
