Gisteren was ik op internet op zoek naar informatie over biobrandstof. Wat vinden mensen daar nou van? Weten Nederlanders wel dat het grote honger veroorzaakt in Afrika? En hoe wordt biobrandstof ontvangen in de autobranche? Daar wordt het dus warm onthaalt en als hét groene alternatief voor benzine en diesel gezien. 'Toch bijzonder dat uw auto rijdt op plantensappen!'
Een vader schreef dat hij met een gerust hart biodiesel haalt bij een boer om de hoek en dat aanvult met reguliere diesel aan de pomp. En dat zijn kinderen trots op hem zijn, omdat hun vader voor het milieu kiest. Ik werd er bijna weemoedig van, want eigenlijk is het fantastisch dat Nederlanders groen gaan denken en duurzame keuzes gaan maken. Denken te maken...
Gaan wij dan nu tegen al die milieubewuste mensen zeggen dat hun initiatief toch niet zo goed is? Groen en duurzaam is goed, daar twijfelen wij niet aan. Maar biobrandstof uit voedselgewassen zorgt helaas voor honger, en dat kunnen wij niet accepteren.
Misschien kan de trotse vader het aan zijn kinderen uitleggen aan de hand van bovenstaande afbeelding.
De verantwoordelijkheid voor een beter biobrandstofbeleid ligt bij Nederlandse en Europese beleidsmakers. We zouden namelijk ook biobrandstof uit afval kunnen halen, dat zou het voedselprobleem een stuk minder groot maken. Of andere energiebronnen aanboren voor onze auto's, zoals elektriciteit uit wind en zon.
